admin

Beside yaş önemli bir faktördür. Besiye alınacak hayvanlar genç olmalıdır. Genç
hayvanlar yaşlılara göre daha iyi besi tutarlar. Kârlılığın yüksek olması isteniyorsa
hayvanların besi başlangıcında 1 yaşından daha küçük olması şarttır. Büyüme hızının en
yüksek olduğu dönem Siyah Alaca ve Esmer danalarda 8-18 ay, yerlilerde ise 15-25 aylar
arasıdır. Genç hayvanlar henüz büyümelerini tamamlamadıkları için aldıkları besin
maddelerini iskeletlerinin, kaslarının ve organlarının gelişmesinde kullanırlar ve dolayısıyla
daha az miktarda yağ depolarlar. Kazandıkları canlı ağırlığın büyük bir kısmını et oluşturur.
Yani, kazanmış oldukları canlı ağırlık su ve proteince zengin olup, az miktarda yağ kapsadığı
için enerji içeriği düşüktür. Buna karşılık yaşlı hayvanlar çok miktarda yağ depolarlar ve
kazanmış oldukları canlı ağırlık, genç hayvanların tersine enerjice zengin, su ve proteince
fakirdir. Bunun sonucu olarak, bir hayvan tarafından kaydedilen canlı ağırlık artışı yağca
zenginse, birim canlı ağırlık artışı sağlayabilmek için gerek duyduğu enerji miktarı da fazladır.
Buna karşılık protein gereksinimi düşüktür. Kısacası, hayvan yaşlandıkça enerji gereksinimi
artmakta ve 1 kg canlı ağırlık artışı elde edilebilmesi için tüketmesi gereken yem miktarı da
artmaktadır. Bu da yem değerlendirme sayısının (1 kg canlı ağırlık artışı yapabilmek için
tüketilen yem miktarı) artması, yani 1 kg canlı ağırlığın daha fazlaya mal olması demektir.
Daha fazla maliyet ise, daha az kazanç demektir. O halde, 1-1,5 yaşın üzerindeki
hayvanlarla besi yapıldığında çok dikkatli olunmalı, ancak karlı olunabileceği kanısına
varıldığı takdirde besiye alınmalı, belli bir yaşın üzerinde (3-4 yaştan daha büyükler) olanları
ise besiye almamalıdır. Aksi takdirde rasyonda maliyeti artıran yağca zengin yemlerin
kullanılması, hayvanlarda aşırı yağlanmaya neden olur.